8.2

Schrift op drift

20110310

(Voor Marie)

stel je voor
een herfst                                     
een winkelstraat (grote marktstraat)
vol met mensen
natte jassen
bolle blauwe boodschappentassen
alles kriskras
door elkaar
en daar
dwarsdoorheen
dwars door
de regen
en de jassentassen
fietst in de verte een huilende vrouw

in een regenbui valt (gemiddeld) negen liter
per vierkante meter

stel je voor
een jonge vrouw
misschien nog net geen twintig
in de regen
op een zwarte omafiets
hardop huilend
in de verte
als een ambulance
door de winkelstraat (grote marktstraat)
stel je voor
het regent
en ze huilt
de mensen wijken
mensen kijken
onbedacht
en zij fietst maar
en ze huilt
en ze huilt zonder stoppen
en blijft daar in beweging

een fietser rijdt (gemiddeld) driehonderd meter
per minuut

stel je voor
het einde van de winkelstraat (grote marktstraat)
op het lege plein (grote markt)
en het regent
en daar sta je
zonder paraplu
stel je voor
ze fietst recht op je af
en ze huilt
een jonge vrouw
misschien nog net geen twintig
nu
stel je voor
dat je haar zou troosten

de hersenen hebben (gemiddeld) 470 milliseconden nodig
om alle mogelijkheden te overzien

stel je voor
dat ze nu
ineens
naast je
is
en
langs je
rijdt
op het lege plein (grote markt)
terwijl je staat
je omdraait
in de regen
zonder paraplu
en je haar in slow-motion aankijkt
ze je
even
aanziet
en met waterige blik weer vooruit hier rechtsaf
en de hoek om
is verdwenen

een mens vertelt (gemiddeld) een anekdote van 1627 tekens
inclusief spaties

stel je voor
dat ik het hier
nu
over mijzelf heb
stel je voor
dat de jonge vrouw alleen
even
bestond
omdat jij haar gezien hebt
stel je voor
dat ze alleen
even
bestond
omdat ik jou hier nu
over haar vertel
en stel je voor
dat
dat niks uitmaakt

want wie ben jij
nou helemaal


Share/Save/Bookmark

20100710

Fish

The sun is high in the sky. The hottest part of the day. Mister John is sleeping, leaning against the pile of plastic bags, with his hat covering his eyes. Abduma and Dannybird sit on the edge of the raft, trying to catch a fish with a small piece of string.

DANNYBIRD
I’m hungry.

ABDUMA
Quiet.

DANNYBIRD
How long do I have to. Without food. With him.

ABDUMA
No, let the man sleep.

DANNYBIRD
He speaks a strange language.

ABDUMA
Sleeping dogs bite nor bark.

DANNYBIRD
You sound just like him.

ABDUMA
We’re here for you.

DANNYBIRD
Have some water.

ABDUMA
Be careful with the string.

DANNYBIRD
I’m holding on. There’s nothing more I can do. Yes. Waiting.

ABDUMA
No, waiting for something to happen.

DANNYBIRD
Waiting for Lucky. Or a fish.

(Silence.)

ABDUMA
Mother cleans the fish. She cooks the rice, the vegetables, and the fish. No, she grills the fish. Over charcoal. It smells...

DANNYBIRD
Say nothing more. About mom.

ABDUMA
And we eat the fish together. Almost everyone is there.

DANNYBIRD
Enough. Please.

ABDUMA
There’s a party. It smells like fish grilling. Right? We call his name, but the wind is blowing from the North.

DANNYBIRD
I think. I’ve caught something.

ABDUMA
Really?

DANNYBIRD
No. But. I don’t want. Your memories. Anymore. I’m dreaming.

ABDUMA
You’re dreaming.

DANNYBIRD
I dream Lucky. I dream mom. I dream you.

ABDUMA
But, you really haven’t caught anything?

DANNYBIRD
Nobody dreams me. And now I’m wide awake. I float around. Alone. Without direction. Without control. I’m here. And I wait. A stain on the water.

ABDUMA
I shouldn’t have let him go. I shouldn’t have let me go. No. I shouldn’t have let you go.

DANNYBIRD
For the family. For a chance. Something that doesn’t flush away. With the water. Something to hold on to. For the day after tomorrow. Something more than what’s accidentally swimming by. And maybe biting the string. If god wants it to. I pray.

ABDUMA
I don’t pray anymore. Life or death, god has already decided long ago. Doesn't listen, no. He gives you an abyss. And on the other side they’re singing about money coming out of the walls.

DANNYBIRD
He gives you a chance. And you leap. Like Lucky. An abyss cannot be crossed in two steps.

ABDUMA
Without a bridge, no. And who’s building it? Who teaches you to?

DANNYBIRD
They teach a man to fish. And then you pray. By god. For a fish to swim by.

(Silence.)

ABDUMA
Shelves filled with canned fish. We’re in the store for tourists at the resort on the peninsula, five hours from the village. Outside it’s scorching hot and full of dust, but, no, inside there’s air-conditioning. And all kinds of fish, in long rows. Salmon, tuna, crab. I’m amazed by all the labels. You’re shouting at me that there’s Coca-Cola in four, no, five different colors, in huge plastic bottles. Coca-Cola is a word anyone recognizes, even those  who can’t read.

DANNYBIRD
I don’t want your memories anymore.

ABDUMA
I say, we can make money here. At the resort. Carrying luggage. No, washing dishes. Cleaning the toilets. For the tourists.

DANNYBIRD
Stop.

ABDUMA
That way, at least we’ll contribute something. We’ll save the money. And our kids, then, maybe...

DANNYBIRD
Stop it. That was then. And I am here. Now. And I’m leaping. I’m floating. Like Lucky.

ABDUMA
You’re dreaming. You’ve lost control.

DANNYBIRD
Or I never had it in the first place. How long do you wait. For luck to come and find you. Lucky made it. I dream. I’m doing the same. I have to get to the other side.

ABDUMA
We need to lie down.

(Abduma lies down. Dannybird takes the radio and turns the knob. The radio produces static and crackles. Dannybird lies down next to Abduma, still trying to catch a fish with the piece of string.)

RADIO
(bad reception)
The economic crisis causes consumers to be more inclined to save on spending for domestic [...] research firm ‘Packaged’ [...] isn’t saved on food or veterinary services and products, but on extra’s, such as dog toys or a cat basket. [...] being saved on birds, fish, amphibians and reptiles. [...] the past year, still an increase of 2.5 percent to 10.7 billion compared to the year [...] modest increases during the four years [...] a cumulative growth of 17.6 percent was recorded.

DANNYBIRD
I’m hungry.

ABDUMA
There will be a storm.

(The sound of the radio wakes up Mister John. He gets up. He sees Dannybird with the piece of string. He laughs at him.)

MISTER JOHN
Fish disappeared first everything goes blank in large cans. I continue boat fishing ferry beggars pay now. Nothing pay fish. Cheap our animals do not catch us more nothing less we are.

RADIO
(slightly better reception)
The latter will have [...] based on usefulness, professionalism, health, safety, convenience and comfort. [...] taking into account the evolution in the general economy. [...] the bond between animal and man is sturdy enough to resist the adverse effects of an economic [...] the higher incomes will continue to pay attention to quality, health and safety in pet spending. [...] are almost 400 million pets.

MISTER JOHN
Not good to come weather. Blockade underneath risk loss. Narrow boat flat lightning waves.

(Mister John turns off the radio.)


Scene from 'Lucky', premieres 21st of July @ LPAC, NYC.
http://www.theinternationalists.org/odyssey.html


Share/Save/Bookmark

20100315

Melody

(zacht) Hoor je me

Hoor je me

Ze zeggen
Dat je alles bent vergeten

Dat gaat snel

Dat rijdt zich te pletter tegen een muur
Dat rookt vloekt drinkt te veel
Doet alles wat God verboden heeft
En ligt nu hier
Aan mijn voeten

Hoor je me

Ze zeggen
Dat je mij kan horen

Toen je drie was
Moesten je amandelen eruit

Dat ben je vergeten

Je lag hier
In ditzelfde ziekenhuis
Voor de operatie
Je schreeuwde
Je wilde naar buiten
Naar huis

Ik zei
Ik zeg

Ik ben er

Je moet bij elkaar zijn
Op zo’n moment
Je moet

Ze zeggen
Dat ik je opnieuw zal moeten opvoeden

Je moet

Zoals God het wil

Waarom weet ik niet

Ik zei
Morgen mag je ijs eten
Zoveel je maar wilt
Ja
Toen wilde je wel
Je was drie

De volgende dag
Kon je niets anders dan ijs eten
Vanwege de keelpijn
Tranen in je ogen
Van de pijn
IJs in je mond
En toch
Bleef je praten
Vragen
Waarom

Je hebt nooit meer naar me geluisterd
Je bleef praten wist het altijd beter

En nu

Je bent mislukt
Dat heb je mij nooit horen zeggen
Ik heb geluisterd
Gekoesterd
Beschermd

Nu moet alles overnieuw

Ik heb je opgevoed
Ja
Maar
Dat is verongelukt

Dat is zoals het is
Dat was zoals het was
Wat God verbiedt

Ik heb je nooit begrepen

Hoor je me
Ik ben er

Ze zeggen
Dat je nooit meer de oude wordt
En of je zo nog
Zou willen leven
Dat de stekker er
Ook uit kan

Ze zeggen
God geeft tweede kansen

Maar aan wie

Ik kan dit niet
Hoor je me
Zeg wat ik moet doen

Ik kan dit niet

Nee
Jij zegt niets
Nu wel
Niets
Nu zeg je niets

Zeg wat ik moet doen


Share/Save/Bookmark

20091128

Bram

Jezus
Vincent van Gogh
Mijn vader in de sixties

Ik zie ze
Een voor een
Ze gaan in elkaar over
In een vlek op de rand van de gootsteen
(stilte)
Etensresten
Roest
Ingevreten maagzuur
Wie zal het zeggen

Ik vraag me af in hoeverre
Ik nog in de realiteit leef
Hier
En nu
(stilte)
Dit overigens net nadat ik
Wankelend en niet zonder enige trots
Aan mijzelf verklaarde
Dat ik er weliswaar weer een keer
Super slecht aan toe was
Maar dat ik
Realistisch gezien
De realiteit nooit was verloren
(stilte)
En nu
Leef ik nog
Zijn jullie daar?

De wereld brandt
We hebben hem aangestoken
Ik ben hier weg


Share/Save/Bookmark

20091024

Zonsondergang

ABOU:
Ze geeft ons al haar spullen
Mooie dingen
Kleren
Een tas
Medicijnen
Boeken in een rare taal
Nieuwe dingen van hard zwart plastic
Met draden en schermpjes
Vreemde dingen
Maar we kunnen ze zo niet gebruiken

BOET:
Jullie hebben ze verkocht

ABOU:
De camera levert genoeg op voor een heel jaar gierst
De medicijnen bewaren we voor de kinderen
Op de marktdag verkopen we de boeken en de tas
En die kleren raak ik ooit nog wel kwijt

BOET:
Geef ze dan terug

ABOU:
Ze wil ze niet
Ik zeg dat ze de kleren eerst moet dragen
Ze zijn nog te mooi
Zo kunnen we ze niet verkopen
Want die kleren zijn nog helemaal niet versleten
En dan denken de mensen
Die moeten dus wel van een dode zijn
Niemand doet zomaar zulke goede kleren weg
Die kleren zijn behekst

BOET:
Misschien moeten jullie haar de kleren zelf laten verkopen
Zodat ze zien dat ze geen dode is
Maar ze zullen het nog minder begrijpen
Wat doet ze dan hier en waarom geeft ze haar kleren weg
Ik begrijp het ook steeds minder

ABOU:
Als wij iets hier niet begrijpen dan lopen we door
In het Noorden denken jullie dat we tijd genoeg hebben
Dat het leven hier simpel is
En dat we daarom de hele dag lachen
Nee
We lachen omdat we geen tijd hebben om te begrijpen
We lopen door en zorgen voor ons eten en een bed
We kunnen niet zomaar vluchten in een rechte lijn
Nee

BOET:
Ik ben hier ook niet voor mijn plezier
Ik moet helemaal naar dit stoffige dorp om Zora te halen

ABOU:
Ze brengt de regen
Als we een kans krijgen dan grijpen we die
Al begrijpen we het niet
Niemand geeft ons een kans

BOET:
Zora heeft genoeg kansen voor zichzelf
Zeker nu
Maar ze moet wel mee naar huis

ABOU:
Haar huis is nu hier

BOET:
Ze heeft nooit een huis gehad
Jullie gebruiken haar alleen maar
En zij gebruikt jullie

ABOU:
Je ruilt haar wensen voor een erfenis
En je gebruikt mijn gastvrijheid om haar weg te halen

BOET:
Morgen gaan we

ABOU:
Ze blijft hier
Maar
Jij kunt hier niet blijven
We kunnen je geen eten geven
Zo simpel is het leven hier niet

BOET:
Het is te laat om te gaan

ABOU:
Geef mij al je spullen
Dan kan je blijven


Share/Save/Bookmark

20090930

Keerkring

Nacht. Bij het vuur. ZORA met een mango in haar hand.

Ze noemen me niemand
Maar dat is in hun eigen taal
Dus dat kan ik eigenlijk niet weten
Ze begrijpen mij niet
Ze lachen
Ze zeggen
Niemand weet het
Laat haar
Ze geven me te eten
Ze leggen me te slapen
Ik geef ze al mijn spullen
Er wordt regen verwacht

Ze schilt de mango.

Je kunt zo ver verdwalen
Het is bizar
Zoals de aarde rond is
En het hier toch net zo plat als thuis
Alleen eenvoudiger
Eten en slapen
Een dag als alle andere
Een plek waar niets gebeurt
Waar ze niet vragen wanneer ik nu eindelijk eens
Geen avonden aan tafel
Waar altijd iemand huilend wegloopt
En soms voorgoed verdwijnt

Ze eet de mango.

Je moet het fruit hier meteen opeten
Voor de vliegen je voor zijn
Of de man van de Natuurwinkel
Maar wat doe je met de pit
Planten in vruchtbare grond
Koesteren en wachten en meer pitten
Tot je erin verzuipt
Weggooien in de berm
Tussen de Afrikaanse bloemen
En wel zien wat ervan komt
Of direct in het vuur
De cirkel doorbreken
En verstuiven als as in de wind

Ze heeft de pit in haar hand.

Voorbij het uitgesleten patroon
Vanuit die kooi van gebaande paden
Trek ik een spoor recht naar beneden
Tot mijn meridiaan de keerkring raakt
En de hele wereld een lijnenspel blijkt
Ook hier ben ik oorzaak en gevolg
Ik zie het aan hun ogen


Share/Save/Bookmark

20090727

Portfolio #1

Portfolio #1 is hier te downloaden.


Share/Save/Bookmark

20090515

Vrijdagmiddag

Ik wil samen tussen de schapen in het weiland lopen terwijl de zon schijnt en de trein voorbij rijdt waar ik in zit en naar buiten kijk naar de schapen in het weiland terwijl de zon schijnt


Share/Save/Bookmark

20090511

Arcos de la Frontera

Vlak voor zonsopkomst. Een tweepersoonshotelkamer, een tweepersoonsbed.
Een vrouw spreekt. De tweede persoon is onzichtbaar.


SUZE:
We lopen
Je zegt
Je bent gelukkig
Ik denk
Zo is het
Zeg niets
Je zegt
Hier gaan we heen
Elk jaar
Dat is leuk
Dat zijn wij
Ik zeg niets

We lopen
Je zegt
Kerstmis
Pasen
Altijd samen
Gelukkig
Ik denk
Wie

We lopen
Je zegt
Zonder ons
Kan je niet leven
Dat is zwaar
Zo
Alleen
Ik zeg
Ik blijf wel
Je zegt
Een keer
Raken we kwijt
Ik zeg
Ik blijf wel
Ik denk
Zou het kunnen
Door
Leven
Alleen
Je zegt
Nee
Je zegt
Niet over praten
Ik denk
Zeg niets

We lopen
De route
Elk jaar
Bergop
Bovenop
De kloof
De horizon
De vogels
De rand
Ik sta
Je zegt
Naar beneden
Het wordt donker
Ik denk
Alleen
Zonsondergang
Je ziet
Niets
Boven
Snel
Ik denk
Kaarten
Met je ouders
En sherry
Je zegt
Je bent gelukkig
Ik denk
Ik sta
Voor mij
Voor jou
Je zegt
Voor ons

Zonder kan je niet leven
Ik denk
Alleen
Je zegt
We lopen
Het wordt donker
Je zegt
We lopen
Niet over praten
Je zegt
We lopen
Naar beneden
Ik sta
Ik denk
Naar beneden
Ik sta
Ik denk
Ik duw
Nee
Ik duw je

Ik duw

De zon komt op. De vrouw is alleen.


Share/Save/Bookmark

20090423

De anderen

CARLA:
Wat hebben
We

HENK:
We hebben het gewild

CARLA:
Niet meer bang

HENK:
Dat is niks vreemds

CARLA:
Groepen

HENK:
Het overzicht
Als je niet voor bent
Dan ben je tegen

CARLA:
Ik kijk niet

HENK:
Zij
Froukje

CARLA:
Onze dochter

HENK:
Allebei
Zij

CARLA:
Allebei

HENK:
Nee
Froukje

CARLA:
Ze wist toch wel
Dat je geen capuchon mocht
Ze wilde er toch
Bijhoren

HENK:
We zijn allemaal hetzelfde
Dat is wel zo overzichtelijk
En dan de anderen

CARLA:
Onze anderen
Die willen
Wat ze willen

HENK:
Onder andere
Onze eigen andere
Froukje

CARLA:
En Lisa

HENK:
Nee

Stilte

CARLA:
Waarom laten we dit gebeuren

HENK:
We hebben het gewild

CARLA:
Niet bang

HENK:
Überhaupt
Een emotie minder
Gewoon de kliko buitenzetten
Zonder het flikkerende koper
Van messen

CARLA:
De mussen horen fluiten
Buiten
In de tuin
Sowieso

HENK:
Ik ken nu iedereen

CARLA:
Jij gaat op in de menigte
Geniet
Van niets
Van hem

HENK:
Ik was een van de eersten die hem een stem gaf

CARLA:
En de anderen

HENK:
De anderen
Nu
Die
Zijn er niet meer

CARLA:
Buiten

HENK:
Buiten de hekken
Een maatregel
Wij
Binnen ieder een ieder een

Stilte

CARLA:
Lisa

HENK:
Voor de maatregel
De eerste
De anderen

CARLA:
Nee
Ze was buiten
Ik zag haar
Bij de anderen
Ze leeft
Ze leeft

HENK:
Nee
Ze hebben haar vermoord
Haar lijk gevonden
Ik heb het verbrand

Stilte

CARLA:
Ze wist toch wel
Dat je geen capuchon mocht

HENK:
We kunnen niets doen
Nu
Zij
Door de anderen
Froukje deed het zelf

CARLA:
Lisa deed hetzelfde

HENK:
Nee
Het was een ongeluk

CARLA:
Lisa is van de anderen

HENK:
Het was voordat
Het was voor
De maatregel

CARLA:
Het was de reden
Voor de maatregel

HENK:
Precies

CARLA:
Ze was vermoord
Door de anderen
Daarom
Anderen voortaan buiten

HENK:
Precies

CARLA:
Nee
Nee
Jouw verhaal
Jouw ongeluk
Jouw maatregel

HENK:
Mijn voorstel
Niet meer bang
Ik gaf een stem
Aan hem
En hij gaf mijn voorstel een stem

CARLA:
Jouw voorstel
Onze dochter
Hij gaat
Hij
Froukje
En

Stilte

HENK:
We hebben het gewild

CARLA:
Lisa was de eerste

HENK:
Nee

CARLA:
Lisa was de eerste

HENK:
Niet bang

CARLA:
Jouw maatregel
Niet nog een dochter
Buiten

HENK:
Je bent gevoelig

CARLA:
Dat is niks vreemds
Niet nog een dochter

HENK:
Lisa was een ongeluk
Lisa was de aanleiding

CARLA:
Lisa was zijn eerste slachtoffer
Jouw voorstel
Jij zei

HENK:
Ze was weg

CARLA:
Ze was weg
En jij zei

HENK:
Mijn dochter is de reden
Voor de maatregel

CARLA:
Je bent bang
Altijd
Voor Lisa
Altijd
Voor hem

HENK:
Het is
Voor Froukje
Dat ze
Dat
De anderen

CARLA:
Je vertelt mij
De anderen
Niet bang zijn
Maatregel

HENK:
Overzicht

CARLA:
Je bent bang

HENK:
Nee

CARLA:
Voor Lisa
Wilde ik
Wel geloven
Maar jij

HENK:
Als je niet voor bent
Dan ben je tegen

CARLA:
Ik
Jij jaagt ze weg

HENK:
De anderen

CARLA af.


Share/Save/Bookmark